[…] W książce wyodrębniłam dwie części: biograficzną oraz poświęconą twórczości krakowskiego nowożytnika. W pierwszej mowa jest o edukacji szkolnej w gimnazjum w Drohobyczu i Lwowie oraz studiach na Uniwersytecie Lwowskim. Okres lwowski położył bowiem fundament pod kulturę umysłową i historyczną Czermaka. Kluczowy był jednak okres krakowski, obejmujący ćwierćwiecze aktywności naukowej, naukowo-organizacyjnej i dydaktycznej historyka.  

[…] W drugiej części książki w centrum zainteresowania znalazła się twórczość dziejopisarska Czermaka. Najobszerniej omówiłam dokonania historyka na gruncie dziejów politycznych Polski, ponieważ w tej dziedzinie położył największe zasługi i znacząco przyczynił się do rozwoju polskiej historiografii doby nowożytnej. W swym dorobku posiadał również studia z historii wojskowej, która na przełomie XIX i XX w. wchodziła dopiero w okres fachowego rozwoju. Znaczące były osiągnięcia historyka na gruncie wydawnictw źródłowych do dziejów wieku XVII. Systematycznie zajmował się też upowszechnianiem wiedzy historycznej i w tym obszarze miał spore osiągnięcia.

(fragment Wstępu)

Spis treści:

Wstęp /7
Część I. Koleje życia historyka oraz jego działalność naukowa, naukowo-organizacyjna i dydaktyczna na Uniwersytecie Jagiellońskim
I.1. Dzieciństwo i edukacja szkolna /21
I.2. Studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Lwowskiego  /60
I.3. Wyjazd do Krakowa i poszukiwanie własnej drogi naukowej  /93
I.4. Docentura historii powszechnej i profesura historii Austrii  /157
I.5. Na Katedrze Historii Polskiej /227
Część II. Dorobek twórczy i poglądy na dzieje Polski
II.1. Rzeczpospolita XV–XVII wieku – dzieje polityczne /317
II.2. Studia z historii wojskowej  /399
II.3. Wydawnictwa źródłowe i prace jubileuszowe  /425
II.4. Prace popularne i popularnonaukowe  /470
Zakończenie/515
Spis ilustracji /526
Bibliografia /530
Indeks nazwisk/568